hicmiyok

hafızamız o kadar fazla travma ile dolu ki şu kaza sahnesini görür görmez hepimizin aklına aynı şey geliyor

senaryo ekibimiz adar bey'in küllerinin tamamını çöpe gönderip bizi çok üzmedi neyse ki, bir kısmı da küçük menderes'e karışmış oldu, hayat da böyle işte, bir kısmı çöpe gidiyor, bir kısmında ise anca isteidklerimizi gerçekleştirebiliyoruz, adar bey'in bedeni gibi. çok güzeldi tüm gerginliği ile. teşekkürler