%27%3E%3Ccircle cx=%2732%27 cy=%2732%27 r=%2722%27 fill=%27none%27 stroke=%27%23C2A06A%27 stroke-width=%2710%27/%3E%3C/g%3E%3Ctext x=%2732%27 y=%2732%27 dy=%27.35em%27 font-family=%27Inter,Segoe UI,Roboto,Helvetica,Arial,sans-serif%27 font-weight=%27700%27 text-anchor=%27middle%27 font-size=%2730%27 fill=%27%233B2B10%27%3EK%3C/text%3E%3C/svg%3E)
4Çok duygu dolu bir bölümdü. Hepimiz bir gün göçüp gideceğiz. Elbet birgün yaşanacağını bilsemde yinede bir umut Allah kimseye Ne evlat, nede ana/baba acısı göstermesin. Eş kardeş dost derken liste uzayıp gidiyor. Bazen anı durdup hep o zaman diliminde olmak istiyor insan. Malesef hayatın pause tuşu yok. Anın kıymetini bilip ona göre yaşamak gerek. Bugün çok dertlendiğimiz dertlerin, yarın çok saçma geldiği zaman anlayacağız zamanın geçtiğini.